walks

drawings

[ De belofte ]

‘…Hij vroeg zich af hoe hij de voorbije weken had overleefd. Welke wegen hem hier hadden gebracht ondanks alle ellende en ontberingen. Hij herinnerde zich de ellenlange rijen vluchtenden langs de weg, de opeengepakte bootjes in de koude zeelucht. De wachtenden overgeleverd aan de willekeur van roekeloze smokkelaars. De van licht en lucht verstoken laadruimten van de vrachtwagens in de eindeloos durende ritten, in de geluidloze hitte, verstoken van de nacht. Gesmokkeld als willoos vee, reizend door tijd en herinneringen...’.

'...En hier stond hij na al die tijd. Op een onbekende plaats, zonder bezittingen, alleen met hoop en een hoofd vol verlangen, hunkerend naar oude dromen. Het thuisland was ver weg en leefde nog enkel in gedachten. Het was de belofte die hem hier had gebracht. De hereniging, de zoektocht naar de geliefde, de vreugde die hem was ontnomen. Nomade van een nieuwe tijd. In de voetsporen van zij die hem waren voor gegaan. De weg had hem hier gebracht. Het was de belofte geweest die de tentakels van wanhoop had overwonnen. In de eerste kilte van het eerste uur, in de schemer van een zoveelste zomernacht, keek hij linksom en ging. Erfgenaam van het onbestemde..'.