walks

drawings

writings

‚…De hedendaagse Sisyphus beweegt zich in het verstedelijkte urbane landschap. Zijn last is niet minder zwaar. Ecologie, economie, politieke, maatschappelijke en globale problemen, zijn de aloude ‚Philosopher’s Stone‘ waarmee hij zeult. Het is een deel van zijn Zijn geworden die hij als een onlosmakelijke schaduw met zich meedraagt. Zijn immobiliteit is het blijvend gevolg van een gecultiveerde besluitloosheid. De geschiedenis leert hem dat het verleden ons in essentie niets lijkt bij te brengen. Friedrich Nietzsche wees al op de vaststelling dat de tragische mens voortdurend zijn fictionele schijnwereld schept en herschept. Nietzsche zag de rede als een constructie van de zwakke mens om zich een weg te banen in de chaos. Zich bewust van zijn scheppende creativiteit legt hij de chaos, de eeuwige flux, steeds opnieuw nieuwe vormen op. Bedolven onder een onoverzienbare beeldenstroom beseft de eigentijdse Sysiphus dat informatie geen synoniem is voor wijsheid…‘  

…Worstelend met de grote steen wordt hij er steeds meer van bewust dat dit het blijvende lot is van de zich bevragende mens. Het dragen van de steen gebeurd gelaten met mildheid. Dit besef is een mentale bevrijding. De hedendaagse Sisyphus heeft zijn lot en last aanvaard. Het is geen obstakel meer, het is een instrument geworden tot reflectie en onderzoek. Het zeulen en hanteren van de steen is een oefening geworden in het aanscherpen van een dwingende en eeuwig blijvende pertinente vraag…‘